Berna 40’lı yaşlarına geldiğinde 20’lerinde hayal ettiği maddi yaşantıya ulaşmıştır, ancak manevi anlamda bu hayalden çok uzaktadır. Kendi hayatındaki açmazlar, yenilgiler, küskünlükler nedeniyle insanlara karşı şüpheci ve acımasız olduğu bir noktaya gelmiştir. Bozmak, ezmek, yıkmak üzerine küçük hamlelerle kendi bozgununu unutmaya çalıştığı yaşlardadır. Gizlemeye çalıştığı kibri alttan alta yıkıcı bir hale getirir onu. Bütün bunların altında yatan sebep kendi değersizlik duygusudur. Kafa sesi susmamakta, insanlarla ilişkilerinde sevilmediğine ilişkin ipuçları aramaktadır.

Bütün bunlara katlanamaz olan Berna, biraz olsun kafasını dinlemek için, ‘doğaya özlem duyan insanların’ buluşma noktası bir butik otelin bütün odalarını kiralar. Amacı kuş sesleri arasında ve ağaç hışırtıları eşliğinde yapayalnız bir dört gün geçirmektir. İşler beklediği gibi gitmez çünkü Berna tüm bu planları yaparken bir şeyi gözden kaçırmıştır: Nereye giderse gitsin asla yalnız kalamayacaktır.